albertina+agnes+van+oranje-nassau

. ====**ALBERTINE AGNES prinses van ORANJE** (geb. Den Haag 19-4-1634 – gest. Oranjewoud, bij Heereveen, 24-5-1696). Dochter van Frederik Hendrik prins van Oranje (1584-1647) en Amalia gravin van Solms-Braunfels (1602-1675). Op 2-5-1652 trouwde Albertine Agnes in Kleef met **Willem Frederik graaf van Nassau-Dietz** (1613-1664), stadhouder van Friesland, Groningen en Drenthe. Uit dit huwelijk werden 2 dochters en 1 zoon geboren.====

**Jeugd en huwelijk**
====Albertine was de vijfde dochter van Frederik Hendrik en Amalia van Solms en de tweede die de volwassen leeftijd bereikte. Dankzij haar hoogadellijke achtergrond en de ambitieuze huwelijkspolitiek van haar ouders zijn haar jeugdjaren relatief goed gedocumenteerd. Een betrouwbare beschrijving van haar uiterlijk hebben we niet, maar de prinses heet in verschillende bronnen ‘hups’ en niet onknap te zijn. De prinses groeide op aan het Haagse Oranjehof dat zich in deze jaren langzaam ontwikkelde tot een hof van internationale allure. Haar vijftienjarige broer Willem trouwde in 1641 met de negen jaar oude Engelse koningsdochter Maria Stuart en haar zus Louise Henriëtte verbond zich in 1646 met de keurvorst van Brandenburg. In deze periode werd er ook al openlijk gespeculeerd over Albertines toekomstige huwelijkspartner. De prinses zelf was toen amper negen jaar oud. Hoop koesterde vooral Albertines achterneef, Willem Frederik van Nassau-Dietz – de stadhouder van Friesland. Deze had op het sterfbed van zijn moeder in 1642 de opdracht gekregen ooit een prinses van Oranje te huwen.==== ====‘Mij worden goede hoop ende halve verzekeringen gegeven aangaande de zaak Albertine’, noteerde Willem Frederik in juni 1643 in zijn dagboek (Kooijmans, //Liefde in opdracht//, 46). Toch zou het nog negen jaar duren voordat het huwelijk rond was. Vooral haar moeder Amalia wilde zich er eerst van verzekeren dat er geen betere kandidaten voor Albertine beschikbaar waren. Pas nadat Willem II in 1650 vroegtijdig overleed en de machtspositie van de Oranjes in de Republiek dientengevolge sterk was verzwakt, stegen Willem Frederiks kansen. Amalia liet er in 1651 geen misverstand over bestaan: ‘zij had haar dochter aan mijnheer graaf Willem niet willen geven, maar zij gaf haar aan de Heeren Staten [van Friesland]’. Omdat Albertine zelf vanwege haar minderjarigheid geen partij was bij de onderhandelingen, ontbreken stukken van haar hand waaruit we haar eigen visie op het voorgenomen huwelijk zouden kunnen afleiden. In ieder geval toonde ze niet altijd evenveel sympathie voor Willem Frederik, die moest constateren dat de prinses hem soms ontweek of weigerde hem aan te kijken en een hand te geven. Het gearrangeerde huwelijk werd uiteindelijk in mei 1652 in Kleef voltrokken, waar neef Johan Maurits van Nassau-Siegen als gastheer optrad.==== ====Uit het huwelijk van Albertine en Willem Frederik werden drie kinderen geboren: op 5 december 1655 Amalia (gest. Allstedt 1695), op 28 januari 1657 Hendrik Casimir II (gest. Leeuwarden 1696) en op 30 juli 1664 Sophia Wilhelmina (gest. Den Haag 1667). De twee eerste kinderen werden geboren in Den Haag, het derde kind wellicht in Leeuwarden. Tijdens de huwelijksjaren leidden Albertine en Willem Frederik grotendeels gescheiden levens, iets dat op zichzelf niet ongebruikelijk was in hoogadellijke kringen. Zowel in Willem Frederiks woning in Den Haag als in het stadhouderlijk hof in Leeuwarden beschikte Albertine over eigen kwartieren en over een persoonlijke hofhouding van circa 22 personen. Wanneer Willem Frederik naar Friesland vertrok, gaf Albertine er bovendien vaak de voorkeur aan in Den Haag te blijven. Uit Willem Frederiks dagboeken valt af te leiden dat Albertine er ook persoonlijk verantwoordelijk voor was dat beide hofhoudingen gescheiden bleven. Zijn beschrijvingen van hun huwelijk doen vermoeden dat de prinses van Oranje zichzelf eigenlijk te aanzienlijk vond om in Willem Frederiks grafelijke hof en Friese netwerken te worden opgenomen. Wellicht compliceerde de ongelijke status die Willem Frederik als graaf ten opzichte van een geboren prinses innam ook hun huwelijkscontacten. Hun grote leeftijdsverschil kan daarbij eveneens een rol hebben gespeeld. Wel deelden zij beiden een zekere belangstelling voor het gereformeerde piëtisme. Publicaties van pleitbezorgers van de Nadere Reformatie waren prominent in de stadhouderlijke bibliotheek aanwezig.====