hugo+de+groot

was een nederlandse rechtsgeleerde en schrijver.Hij is vooral bekend als Hugo Grotius, maar wordt in oudere teksten ook wel sporadisch aangeduid als Huig de Groot De Groot schreef Latijnse tragedies en gedichten, theologische verhandelingen en Nederlandse gedichten. Zijn belangrijkste werken liggen op historisch en juridisch gebied. Zijn beroemdste werk is (Over het recht van oorlog en vrede) uit 1625. Dit werk vormt de basis voor het moderne volkenrecht. Hugo de Groot is ook bekend vanwege zijn pleidooi voor de vrije toegang tot de zee (en de vrijhandel) het ﻿﻿﻿﻿﻿﻿﻿mare liberum 1609), eerst in 1864 teruggevonden en gepubliceerd. Hedendaagse rechtsgeschiedkundigen beschouwen Grotius als een van de grootste juristen ooit. Grotius heeft een immense invloed op het internationaal publiekrecht uitgeoefend, zijn ideeën met betrekking tot de zeevaart bijvoorbeeld domineren nog het grootste deel van het hedendaags ﻿﻿zeerecht﻿﻿. Grotius kan ingedeeld worden in de school van de humanisten[bron?]. Algemeen wordt aanvaard dat Grotius het Vernunftrecht bepleitte, maar dit is een misvatting, daar zijn recht nog niet autonoom is en het nog niet los staat van God. Hij durfde de stap naar een autonoom natuurrecht nog niet te zetten, omdat zoiets zou kunnen impliceren dat God niet zou bestaan. Hij mag echter wel worden beschouwd als een voorloper van de grote natuurrecht-denkers. Op jonge leeftijd schreef hij de //Annales et historiae de rebus Belgicis//. Van meer historisch belang dan deze //Nederlantsche Jaerboeken en Historien// was zijn boek over de //Oudheyt vande Batavisch nu Hollandsche Republique//. In dat laatste werk toont De Groot aan dat de Staten altijd al soeverein geweest zijn. Historisch gezien is dit standpunt van De Groot onhoudbaar, maar zijn verhandeling, die uiteraard bij de Staten van Holland in de smaak viel, heeft betekenis gekregen omdat de Staten van Holland, wanneer het om hun positie ging, zich op De Groot plachten te beroepen. Hugo de Groot huwde in 1608 met Maria van Reigersberch (1589-1653). Zij kregen drie zonen en een dochter, zijn tweede zoon Pieter de Groot was ook rechtsgeleerde en later ook pensionaris van Rotterdam. media type="youtube" key="kYajoJBg9yA?rel=0" height="380" width="480" align="center"